ชุด ระบำบุหรงซีงอ

โดยวิทยาลัยนาฎศิลปพัทลุง

ระบำบุหรงซีงอเป็นระบำพื้นบ้านภาคใต้แนวสร้างสรรค์ชุดใหม่ที่วิทยาลัยนาฎศิลปพัทลุงได้ประดิษฐ์ท่ารำขึ้นเมื่อ พ.ศ. ๒๕๕๑ โดยไดแนวคิดและแรงบันดาลใจ จากพญานกในเทพนิยายของชาวไทยมุสลิมในจังหวัดชายแดนภาคใต้ นกบุหรงซีงอซึ่งเป็นหนึ่งในจำนวนนกสี่ตัวที่ชาวบ้านจัดสร้างขึ้นตามความเชื่อเพื่อเข้าร่วมประเพณีแห่นก ประกอบด้วย นกกาเฆาะซูรอ(นกการะเวก) นกการุดา (ครุฑ) นกบือเฆาะมัส (นกยูงทอง) และนกซีงอ (นกสิงห์) คำว่า" บุหรงซีงอ " เป็นภาษามาลายูท้องถิ่นปัตตานี หมายถึงนกสิงห์ มีลักษณะตัวเป็นนก เท้า หงอน และเขี้ยว เป็นสิงห์ หัว งวง งา เป็นช้าง หูแบบวัว และเขาเหมือนแกะ ส่วนดวงตาสีแดงก่ำ

ดนตรีและเพลงที่ใช้ประกอบการแสดง

ใช้วงดนตรีพื้นบ้านภาคใต้ตอนล่างที่ผสมวงขึ้นมาใหม่เป็นวงเฉพาะเรียก " วงซีละรองเง็ง " เครื่องดนตรีประกอบด้วย ปี่ซูนา กลองมลายู รำมะนา ฆ้อง ไวโอลีน แมนโดลิน ฟลุทแอ็คคอร์เดี้ยน ทัมเบอริน และมาลากัส บรรเลงประกอบท่วงทำนองเพลงกุดา-เกปัง

การแต่งกาย

ผู้แสดงแต่งกายเลียนแบบนกบุหรงซีงอทรงเครื่อง ติดปีก ติดหาง สวมศรีษะนกครอบหน้าตามแบบมะโย่งซึ่งเป็นละครพื้นบ้านมุสลิมในจังหวัดชายแดนภาคใ้ต้

รูปแบบและลักษณะการแสดง

ระบำบุหรงซีงอ เป็นการรำหมู่ ใช้ผู้แสดงชายล้วน ท่ารำเลียนอริยาบถของสัตว์ปีก ช้าง และสิงห์ ในท่วงท่านาฎศิลป์พื้นบ้าน สื่อความหมายถึงการโบยบินของนกบุหรงซีงอ แสดงอิทธิปาฏิหาริย์ เหาะเหินเดินอากาศ ตลอดจนดำน้ำในมหาสมุทรอย่างสง่างาม บางทีดูนิ่มนวลพลิ้วไหว สลับท่าดุดันแข็งแรงบึกบึน การใช้ตัวแสดงหลายตัวต้องการแสดงถึงความงามในการรำหมู่ และแสดงถึงพลังแห่งความยิ่งใหญ่ของพญานกผู้ซึ่งเป็นเจ้าแห่งนกหิมพานต์ตามความคติความเชื่อของชาวไทยมุสลิมในจังหวัดชายแดนภาคใต้

แบ่งเป็นขั้นตอนดังนี้

ขั้นที่ ๑ ผู้แสดงเป็นพญานกบินออกตามท่วงทำนองเพลง

ขั้นที่ ๒ ผู้แสดง แสดงพลัง อิทธิฤทธิ์ ปาฏิหาริย์ โชว์หัว ปีกและหางแสดงถึงความสง่างามอันวิจิตร

ขั้นที่ ๓ ผู้แสดงตั้งซุ้ม

ขั้นที่ ๔ ผู้แสดงเป็นพญานกร่อนเข้าเวทีตามทำนองเพลง

กลับหน้าหลัก